"Pura, Multlumita Loko" - Parto 3 da 4

Far: Ernest Hemingway
Enesperantigis: Adamo Andersono
Traduko © 2003 Adam Andersono
Prenata de "The Snows of Kilimanjaro and Other Stories" © 1927 Ernest Hemingway

"Mi scias.

"Mi ne dezirus esti tiom maljuna. Maljuna viro estas malpurega aĵo."

"Ne ĉiam. Ĉi tio maljuna viro estas pura. Li trinkas sen disverŝanta. Eĉ nun, ebria. Rigardu lin."

"Mi ne deziras rigardi lin. Mi deziras lin irus hejmon. Li havas ne respekton por tiujn kiu devas labori."

La maljuna viro rigardis for lia glaso trans la placo, tiom trans al la kelneroj.

"Ankoraŭ brando," li diris, indikanta al lia glaso. La kelnero kiu estis hastema venis.

"Finis," li diris, parolanta per tiu elaso de sintakso ke stulaj homoj utiligas kiam parolanta al ebriuloj aŭ fremduloj. " Ne pluo ĉi-nokte. Fermas nun."

"Ankoraŭ," la maljuna viro diris.

"Ne. Fininta." La kelnero viŝis la randon de la tablo per viŝtuko kaj skuis lian kapon.

"La maljuna viro stariĝis , malrapide kalkulis la pladeton, prenis leda monermonujon el lia poŝo kaj pagis por l' alkoholaĵoj, lasanta duonan peseta-on da gratifiko.

La kelnero observis lin foriras per la strato, la maljuna viro piediranta malstabile, sed digne.

"Kial vi ne lasis lin resti kaj trinki?" la malhastema kelnero demandis. Ili were aranĝanta la ŝutrojn. "Ne estas jam duono post du horoj."

"Mi deziras iri hejmon al lito."

"Kiom estas horo?"

"Pli al min ol al li."

"Horo estas la sama."

"Vi parolas tiel maljun aviro mem. Li povas aĉeti botelon kaj trinki ĉe hejmo."

"Ne estas la sama."

"Ne, estas ne," konkordis la kelnero kiu havanta la edzinon. Li ne deziris esti maljusta. Li estis nur hastema.

"Kaj vi? Ĉu vi havas ne timon pri iranta hejmon antaŭe via kutima horo?"

"Ĉu vi penas insulti min?"

"Ne, hombre, nur fari ŝercon."